ლეგიონი არის ის სერიალი, რომელიც სუპერგმირების ჟანრს სულ სხვა კუთხიდან უყურებს. ნოა ჰოლი თავისი ფარგოს გამოცდილებით მოვიდა და X-Men-ის მითოლოგიას სრულიად ახალ სინათლეში დააფიქსირა. აქ საქმე არ არის მსოფლიოს გადარჩენაზე, არამედ ერთი ადამიანის ჭეშმარიტების ძიებაზე.
დავიდ ჰალერი, რომელსაც დან სტივენსი აბსოლუტურად მომხიბლავად ასახელებს, ფსიქიატრიული ლიკვიდაციის მუდმივი მოსიძე. მაგრამ ის, რაც ჩვენ ვხედავთ, შეიძლება სულ სხვა იყოს — ან ის ნამდვილი ავადმყოფია, ან უმძლავრესი მუტანტი. ეს გაურკვევლობა სერიალის ძლევა. ჩვენ დავიდის თავში ვართ, და მისივე მსგავსად, არაფერს ვენდობით.
სტილის თვალსაზრისით, ლეგიონი უბრალოდ გასაოცარია. ქორეოგრაფია ხდება ნარატივი, სიმბოლიზმი ხდება ენა. ის ყვითალი თვალიანი დემონი, ის გეომეტრიული სამყარო ძაღლის შიგნით, ის შავ-თეთრი ბოლივუდური ნომერი — ეს ყველაფერი დავიდის გატეხილი ფსიქიკის ხმაა. ხმის დიზაინი და მუსიკა თავად პერსონაჟი ხდება, 60-იანი წლების ფსიქოდელიკა და თანამედროვე ელექტრონიკა ერთად.
დან სტივენსი აქ თავის ცხოვრების როლს ასრულებს — მხიბლელი და ტრაგიკული, ხანდახან ერთი სცენის შიგნით. ობრი პლაზა, როგორც ლენი, უბრალოდ განსაკუთრებული. მისი პერსონაჟი ვითარდება ისე, რომ ვერ ელი. მხარდამჭერი გამოკრიტიკული აქტორები — ჯინ სმარტი, ჯერემი ჰარის, ბილ ირვინი — ყველა მშვენიერი.
მესამე სезონი, თუმცა ვიზუალურად მხიბლელი, ოდნავ ჩავარდა დასასრულში. რთული მითოლოგია სრულიად დამაკმაყოფილებელი დასასრულით არ დაკეტა. ეს სერიალი მოითხოვს სრულ ყურადღებას და აბსტრაქტულობის მიმართ ღიზილობას.
ლეგიონი გამბედაო, ლამაზო და უცხო. ის სუპერგმირების ჟანრის ჭეშმარიტი დეკონსტრუქცია. ის ტელევიზია, რომელიც თავის ტვინში მოგიწვევს და იქ დაგტოვებს. ოთხი ვარი ხუთიდან.
დავიდ ჰალერი, რომელსაც დან სტივენსი აბსოლუტურად მომხიბლავად ასახელებს, ფსიქიატრიული ლიკვიდაციის მუდმივი მოსიძე. მაგრამ ის, რაც ჩვენ ვხედავთ, შეიძლება სულ სხვა იყოს — ან ის ნამდვილი ავადმყოფია, ან უმძლავრესი მუტანტი. ეს გაურკვევლობა სერიალის ძლევა. ჩვენ დავიდის თავში ვართ, და მისივე მსგავსად, არაფერს ვენდობით.
სტილის თვალსაზრისით, ლეგიონი უბრალოდ გასაოცარია. ქორეოგრაფია ხდება ნარატივი, სიმბოლიზმი ხდება ენა. ის ყვითალი თვალიანი დემონი, ის გეომეტრიული სამყარო ძაღლის შიგნით, ის შავ-თეთრი ბოლივუდური ნომერი — ეს ყველაფერი დავიდის გატეხილი ფსიქიკის ხმაა. ხმის დიზაინი და მუსიკა თავად პერსონაჟი ხდება, 60-იანი წლების ფსიქოდელიკა და თანამედროვე ელექტრონიკა ერთად.
დან სტივენსი აქ თავის ცხოვრების როლს ასრულებს — მხიბლელი და ტრაგიკული, ხანდახან ერთი სცენის შიგნით. ობრი პლაზა, როგორც ლენი, უბრალოდ განსაკუთრებული. მისი პერსონაჟი ვითარდება ისე, რომ ვერ ელი. მხარდამჭერი გამოკრიტიკული აქტორები — ჯინ სმარტი, ჯერემი ჰარის, ბილ ირვინი — ყველა მშვენიერი.
მესამე სезონი, თუმცა ვიზუალურად მხიბლელი, ოდნავ ჩავარდა დასასრულში. რთული მითოლოგია სრულიად დამაკმაყოფილებელი დასასრულით არ დაკეტა. ეს სერიალი მოითხოვს სრულ ყურადღებას და აბსტრაქტულობის მიმართ ღიზილობას.
ლეგიონი გამბედაო, ლამაზო და უცხო. ის სუპერგმირების ჟანრის ჭეშმარიტი დეკონსტრუქცია. ის ტელევიზია, რომელიც თავის ტვინში მოგიწვევს და იქ დაგტოვებს. ოთხი ვარი ხუთიდან.
კომენტარები 0