რაც ამ ფილმს გამორჩენილს ხდის, ის არის მისი თამამი არჩევანი: ის არ ითამაშა სტანდარტული სუპერგმირის თამაშს, არამედ 70-იანი წლების პოლიტიკური თრილერის სტილში შემოვიდა. ეს მოწიფული, ჭკვიანი ტონი ფილმს ღრმა აზრობლივობას აძლევს. თავისუფლება თუ უსაფრთხოება, პირადობა, ხელისუფლება, მემკვიდრეობის ღირებულება — ეს თემები რეალური და მნიშვნელოვანია. ვიზუალური მხრიდან კი ფილმი თავისთავად საუბრობს: მიწაზე მომხდარი, ჭეშმარიტი ბრძოლები, რთული ქორეოგრაფია, ხოლო CGI მხოლოდ იქ, სადაც ნამდვილად საჭიროა.
კრის ევანსი შესანიშნავია, მაგრამ დამხმარე გმირები — ნატაშა, ნიკ ფიური, სემ უილსონი — თითოეულმა ღრმა განვითარება მიიღო. სტივი ხვდება, რომ საკუთარი სინდისი უფრო მნიშვნელოვანია ინსტიტუტის ბრძანებებზე. ნატაშა გამჭვირვალობისკენ მიდის. ფიური კი სისტემის გარეთ ოპერირებას აირჩევს. ეს ფილმი არ არის უბრალოდ კარგი სუპერგმირის ფილმი — ეს უბრალოდ კარგი ფილმია, წერტილი.
კომენტარები 0