რიო

რიო საკმაოდ ღია და ფერადი ფილმია, მაგრამ ბოლოს ბოლოს - აბსოლუტურად დავიწყებული ნამუშევარი. ბლუ სახელი პატარა თოთხმეტი ბავშვობიდან ადამიანებთან ცხოვრობს, სანამ ტულიო რიო დე ჟანეიროდან მოდის და უამბობს, რომ მის სახელოვან ჯუელთან შეხვედრა უნდა. ბავშვების ფილმის სტანდარტული სქემა - ისინი დაიპყრობენ, გაიქცევიან, ხელი-ფეხი აკრთეს ერთმანეთს, ხოლო ხელმძღვანელი ბოროტი ნიჯელი მათ ადევს. ფილმის დასაწყისი სამართლიანად ენერგიული და ფერადია - ჯუნგლის ცეკვა, კარნავალის ატმოსფერა, ხელოვნურად შემუშავებული სცენები. მაგრამ შემდეგ ყველაფერი ერთი და იგივე ხდება: პრობლემა, გაქცევა, ახალი პრობლემა. სიმღერები ისპანური ფერი აქვთ, მაგრამ არცერთი არ რჩება თავში. ნიჯელი კი ნამდვილად კარგი ბოროტი ხასიათია. მაგრამ ეს ფილმი - სტანდარტული, მოსაბეზრებელი, რომელიც ხვალ დაგავიწყდება. ბავშვებისთვის ტელეში კარგი იქნება, მეტი არაფერი.