"Split"-ი ის ფილმია, რომელიც თავიდან ბოლომდე გაძაბულ მდგომარეობაში აჩერებს. ჯეიმს მაკავოის შესრულება უბრალოდ გასაოცარია — დისოციაციური იდენტობის აშლილობის პერსონაჟი ითამაშა ისე, რომ თითოეული პიროვნება სრულიად განსხვავებული და მომხიბლელი გამოდის. ეს არის ის ტიპის აქტორული მუშაობა, რომელიც იშვიათად ხდება — ყოველ სცენაში დომინირებს, ფილმს ჩვეულებრივი თრილერის ფარგლებს გარეთ აღმართავს.
ანია ტეილორ-ჯოი კეისი კუკის როლში მშვენიერი აღმოჩნდა. მის შესრულებაში ჩანს ჩუმი სიძლიერე და ემოციური სიღრმე, რაც მთელი ფილმის განმავლობაში დაკავშირებული ხელი გიჭირავს. ეს მისი კარიერის გარდამტეხი მომენტი იყო.
ფილმის ვიზუალური ენა და რიტმი აბსოლუტურად სამაგიდო — ფოტოგრაფია მთავარი პერსონაჟის ფრაგმენტირებული ფსიქიკის ანარეკლია, ხოლო ყოველი კადრი ისე დაკომპოზირებულია, რომ უცხოობის ატმოსფერა შექმნას. დეტალები სიმბოლოსფეროში, ფრეიმირებაში — ყველაფერი მიზანმიმართულია.
მესამე აქტი უცნაური მოსახვევით გვიკვებს, რაც თავიდან უცნობი ჩანს. მაგრამ ფილმის ბოლოს ის მოკლე მითითება ყველაფერს ახალი კუთხით აჩვენებს. ეს მომენტი მთელ ფილმს გადაფასებს, და შიამალანის ფანებმა დიდხანს ამაზე ლაპარაკობენ.
"Split"-ი სწორედ ბოლოში ხდება დიდი. ის დასასრული არ უბრალოდ ფილმს ხურავს — მას ღრმა მნიშვნელობას ენიჭება, რაც ყველაფერს, რაც მანამდე მოხდა, ახალი სინათლით ანათებს. ამ ბოლო ნაწილის გარეშე ფილმი შესაძლოა უშედეგო დარჩებოდა, მაგრამ მასთან ერთად "Split" უფრო დიდი სამყაროს ნაწილი ხდება.
ანია ტეილორ-ჯოი კეისი კუკის როლში მშვენიერი აღმოჩნდა. მის შესრულებაში ჩანს ჩუმი სიძლიერე და ემოციური სიღრმე, რაც მთელი ფილმის განმავლობაში დაკავშირებული ხელი გიჭირავს. ეს მისი კარიერის გარდამტეხი მომენტი იყო.
ფილმის ვიზუალური ენა და რიტმი აბსოლუტურად სამაგიდო — ფოტოგრაფია მთავარი პერსონაჟის ფრაგმენტირებული ფსიქიკის ანარეკლია, ხოლო ყოველი კადრი ისე დაკომპოზირებულია, რომ უცხოობის ატმოსფერა შექმნას. დეტალები სიმბოლოსფეროში, ფრეიმირებაში — ყველაფერი მიზანმიმართულია.
მესამე აქტი უცნაური მოსახვევით გვიკვებს, რაც თავიდან უცნობი ჩანს. მაგრამ ფილმის ბოლოს ის მოკლე მითითება ყველაფერს ახალი კუთხით აჩვენებს. ეს მომენტი მთელ ფილმს გადაფასებს, და შიამალანის ფანებმა დიდხანს ამაზე ლაპარაკობენ.
"Split"-ი სწორედ ბოლოში ხდება დიდი. ის დასასრული არ უბრალოდ ფილმს ხურავს — მას ღრმა მნიშვნელობას ენიჭება, რაც ყველაფერს, რაც მანამდე მოხდა, ახალი სინათლით ანათებს. ამ ბოლო ნაწილის გარეშე ფილმი შესაძლოა უშედეგო დარჩებოდა, მაგრამ მასთან ერთად "Split" უფრო დიდი სამყაროს ნაწილი ხდება.
კომენტარები 0