"ხმის ფორმა" ფილმმა ჩემი მხედელობა სულ სხვაგვარად გამიხსნა. ადამიანებს შორის კომუნიკაციის მნიშვნელობა ახლა სრულიად სხვა კუთხით ვხედავ — ეს ფილმი ემპათიის, თვითშეფასების, გამოსწორების და ერთმანეთის გაგების შესახებ ღრმა ფიქრებით გაჯერებულია.
აქ ყველაფერი სიყვარულით არის გაკეთებული. მუსიკა განსაკუთრებით გამოჩნდა — ისე შედგენილი, რომ ის ის სენსორული გამოცდილება გადმოსცემს, რომელსაც ყear მოსმენის პრობლემა აქვს. ხელის შეხება, წყლის ჭიქის ვიბრაცია — ყველაფერი ხმის მეშვეობით გამოხატულია.
ანიმაციაც და კამერის კუთხეები ისე არის გააზრებული, რომ ყოველი პერსონაჟის ემოციური ევოლუცია ხედავ. დეტალების ეს ყურადღება ფილმს უნიკალურ ღირებულებას აძლევს.
ამ ფილმის ყოველი ელემენტი ჩემ გულში ღრმად ჩაიჭრა. უცნაური, ნოსტალგიური განცდა დაკავებული მე მთელი ფილმის განმავლობაში. ეს ჩემთვის ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმია. მართლა გაუგებელია, რატომ არ მოიპოვა ეს ფილმი ოსკარი.
აქ ყველაფერი სიყვარულით არის გაკეთებული. მუსიკა განსაკუთრებით გამოჩნდა — ისე შედგენილი, რომ ის ის სენსორული გამოცდილება გადმოსცემს, რომელსაც ყear მოსმენის პრობლემა აქვს. ხელის შეხება, წყლის ჭიქის ვიბრაცია — ყველაფერი ხმის მეშვეობით გამოხატულია.
ანიმაციაც და კამერის კუთხეები ისე არის გააზრებული, რომ ყოველი პერსონაჟის ემოციური ევოლუცია ხედავ. დეტალების ეს ყურადღება ფილმს უნიკალურ ღირებულებას აძლევს.
ამ ფილმის ყოველი ელემენტი ჩემ გულში ღრმად ჩაიჭრა. უცნაური, ნოსტალგიური განცდა დაკავებული მე მთელი ფილმის განმავლობაში. ეს ჩემთვის ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმია. მართლა გაუგებელია, რატომ არ მოიპოვა ეს ფილმი ოსკარი.
კომენტარები 0