ჯოკერი ერთი უცნაური ფილმია — ტექნიკურად შესანიშნავი, მაგრამ იდეებით ცარიელი. ტოდ ფილიპსის ეს ფილმი წინააღმდეგობებით სავსეა.
ჯოაკინ ფენიქსის გამოსახულება უბრალოდ განსაცდელია. მისი ფიზიკური ტრანსფორმაცია, ის უცნაური სიცილი, ყოველი მოძრაობა — ეს ყველაფერი ისეთი ღრმა კომიტმენტის ნიშანია, რომ უბრალოდ თვალი ვერ აკრთო. ფენიქსი არ თამაშობს როლს, ის ცხოვრობს მას. ამ მხრივ ფილმი აბსოლუტურად ღირს ყურებისთვის.
ვიზუალურად ფილმი ასევე შესანიშნავია. 1970-იანი წლების გოთამი ჩანს რეალური და დამთავსებელი. ფოტოგრაფია, მუსიკა — ყველაფერი ხელოვნურად შესრულებულია. ტექნიკურად ეს მაქმანი ფილმი.
მაგრამ აქ ხელი აღმოჩნდა. სცენარი ძველი კლასიკის ხელმეორედ გამოთქმაა. "ტაქსი დრაივერი", "კომედიის მეფე" — ეს ფილმი მათ ნიჭი აიღო, მაგრამ მათი სიღრმე დაკარგა. არტურ ფლეკი პასიური გმირია, რომელიც უცებ ქაოსის სიმბოლოდ იქცევა. ეს ტრანსფორმაცია არ ჩანს დამსახურებული, უფრო ნაკვეთის მოთხოვნილებაა.
ფილმი სოციალური კომენტარის ჩანაფიქრი აქვს, მაგრამ ზედაპირული რჩება. მუქი და შემაშფოთებელი ყოფნა არ ნიშნავს ღრმა იყო. მესამე აქტი განსაკუთრებით სუსტია — აქ პირადი ტრაგედია უცებ საზოგადო აჯანყებად იქცევა.
ჯოკერი ფილმი, რომელიც ნაწილებით უფრო კარგია, ვიდრე მთლიანობაში. ფენიქსის თამაშა და ტექნიკური მხარე — ეს ღირსეული. მაგრამ ისტორია ცარიელი რჩება. ლამაზი სურათი, რომელიც უფრო ახლოს დაიკვირვე, ხელმეორედი აღმოჩნდება.
ჯოაკინ ფენიქსის გამოსახულება უბრალოდ განსაცდელია. მისი ფიზიკური ტრანსფორმაცია, ის უცნაური სიცილი, ყოველი მოძრაობა — ეს ყველაფერი ისეთი ღრმა კომიტმენტის ნიშანია, რომ უბრალოდ თვალი ვერ აკრთო. ფენიქსი არ თამაშობს როლს, ის ცხოვრობს მას. ამ მხრივ ფილმი აბსოლუტურად ღირს ყურებისთვის.
ვიზუალურად ფილმი ასევე შესანიშნავია. 1970-იანი წლების გოთამი ჩანს რეალური და დამთავსებელი. ფოტოგრაფია, მუსიკა — ყველაფერი ხელოვნურად შესრულებულია. ტექნიკურად ეს მაქმანი ფილმი.
მაგრამ აქ ხელი აღმოჩნდა. სცენარი ძველი კლასიკის ხელმეორედ გამოთქმაა. "ტაქსი დრაივერი", "კომედიის მეფე" — ეს ფილმი მათ ნიჭი აიღო, მაგრამ მათი სიღრმე დაკარგა. არტურ ფლეკი პასიური გმირია, რომელიც უცებ ქაოსის სიმბოლოდ იქცევა. ეს ტრანსფორმაცია არ ჩანს დამსახურებული, უფრო ნაკვეთის მოთხოვნილებაა.
ფილმი სოციალური კომენტარის ჩანაფიქრი აქვს, მაგრამ ზედაპირული რჩება. მუქი და შემაშფოთებელი ყოფნა არ ნიშნავს ღრმა იყო. მესამე აქტი განსაკუთრებით სუსტია — აქ პირადი ტრაგედია უცებ საზოგადო აჯანყებად იქცევა.
ჯოკერი ფილმი, რომელიც ნაწილებით უფრო კარგია, ვიდრე მთლიანობაში. ფენიქსის თამაშა და ტექნიკური მხარე — ეს ღირსეული. მაგრამ ისტორია ცარიელი რჩება. ლამაზი სურათი, რომელიც უფრო ახლოს დაიკვირვე, ხელმეორედი აღმოჩნდება.
კომენტარები 0