უჩინარი კაცი საკმაოდ საინტერესო კონცეფციით იწყება — ქალი თავის აბუზიური ქმრისგან გაქცევის შემდეგ ეჭვობს, რომ ის რაღაც უხილავი ხელმოწერით აკონტროლებს მის ცხოვრებას. ფილმი ხელოვნურად აგებულია, პირველი ნახევარი მართლაც დაძაბული და მიმზიდველია, მაგრამ შემდეგ ისე ნელი ხდება, რომ თავი დაბეჭდავს.
ელიზაბეთ მოსი კარგად თამაშობს, მაგრამ მისი პერსონაჟი ისეთი მუქი გამოხატულებით არის გამოსახული, რომ ძნელი ხდება მასთან ერთად ყოფნა. ფილმი ორი საათი გრძელდება და ეს ძალიან გრძელია. რამდენიმე კარგი სცენა აქვს — რესტორნის ეპიზოდი მართლაც შოკისმომგვრელია — და უჩინარობის მეთოდი საკმაოდ რეალისტური ჩანს.
მაგრამ აქ ისეთი აშკარა პოლიტიკური აგენდა ჩანს, რომ თვალი ტრიალდება. თოქმა და ქალის ძალაუფლება, თეთრი კაცი ბოროტი, შავი კაცი კარგი — ყველაფერი ისე დაჭერილია, რომ ხელოვნურად ჩანს. ფილმი კარგი ატმოსფერის შექმნაში ცდილობს, მაგრამ ის ისე ნელი და მოსაბეზრებელია, რომ მეორე ჯერ ნახვა რთული იქნება.
**შეფასება: C+**
ელიზაბეთ მოსი კარგად თამაშობს, მაგრამ მისი პერსონაჟი ისეთი მუქი გამოხატულებით არის გამოსახული, რომ ძნელი ხდება მასთან ერთად ყოფნა. ფილმი ორი საათი გრძელდება და ეს ძალიან გრძელია. რამდენიმე კარგი სცენა აქვს — რესტორნის ეპიზოდი მართლაც შოკისმომგვრელია — და უჩინარობის მეთოდი საკმაოდ რეალისტური ჩანს.
მაგრამ აქ ისეთი აშკარა პოლიტიკური აგენდა ჩანს, რომ თვალი ტრიალდება. თოქმა და ქალის ძალაუფლება, თეთრი კაცი ბოროტი, შავი კაცი კარგი — ყველაფერი ისე დაჭერილია, რომ ხელოვნურად ჩანს. ფილმი კარგი ატმოსფერის შექმნაში ცდილობს, მაგრამ ის ისე ნელი და მოსაბეზრებელია, რომ მეორე ჯერ ნახვა რთული იქნება.
**შეფასება: C+**
კომენტარები 0