გუნდი ა

გუნდი ა-ს ყურება ძალიან იმედგაცრუებელი იყო. ფილმი ცდილობდა კლასიკული სერიალის თანამედროვე ვერსია გაეკეთებინა, მაგრამ სრულიად ვერ შეძლო. რეჟისორი აკეთებს ზედმეტ აქცენტს აქშენ სცენებზე, მაგრამ ის რაც გამოდის, არის უბრალოდ ხმაური, აფეთქებები და ვიზუალური ქაოსი. ფილმის ტემპი სულ არის გაშლილი, და ცხადია რომ ეძებდნენ რაღაც მაგარს, მაგრამ ამის ნაცლად მხოლოდ დაბნეულობა მივიღე. ერთი სცენა მეორეს არ ემთხვევა, და ის მომენტები რომლებიც უნდა ყოფილიყო დამაჯერებელი, სრულიად ქრება ღია კამერის მოძრაობაში.

კინემატოგრაფია კი საერთოდ მიმღებელი არ იყო. ზედმეტი შეკრთომა, უცნაური კადრირება, სწრაფი მონტაჟი — ყველაფერი ერთად მუშაობს იმისთვის რომ აქშენი სცენები უბრალოდ გაუგებელი გახდეს. კამერა მუდმივად მოძრაობს, მაგრამ არა იმიტომ რომ ეს სცენას აძლიერებს, არამედ უბრალოდ მოძრაობის გამო. ეს ტიპის მონტაჟი ყოველთვის ნიშნავს რომ ფილმის შემქმნელებს კარგი მასალა არ ჰქონდათ. მე მუდმივად ვცდილობდი გამეგო რა ხდებოდა ეკრანზე, ვიდრე ისტორიაში ჩავწვდომელი ვიქნებოდი.

მსახიობები კი ნორმალური არიან — ლიამ ნიზონი თავის ჩვეულებრივ კარგ სამუშაოს აკეთებს, ბრედლი კუპერიც კი, მაგრამ სკრიპტი მათ აბსოლუტურად არაფერი აძლევთ. დიალოგები ხელოვნური ჟღერს, პერსონაჟებს სიღრმე არ აქვთ. ფილმი ვარაუდობს რომ ჩვენ უკვე ვიცნობთ ამ გმირებს, ამიტომ დეტალებში არ შედის. მუსიკა ცდილობს ენერგია შეიტანოს, და დასაწყისში ოდნავ "ინდიანა ჯონსის" გრძნობა მივიღე, მაგრამ მალე გავიგე რომ ეს უბრალოდ ორიგინალური თემის თანამედროვე რემიქსია. ნოსტალგია, რა თქმა უნდა, მაგრამ ეს ფილმს ვერ გადაარჩა. ბოლოს ბოლოს, ენერგია აქვს, მაგრამ არ აქვს არსი.