ფილმის ჭკუა სწორედ აქ მდგომარეობს: ის არ ამბობს, რომ ჩვენ ჯადოსნური წამლის გარეშე უმოქმედი ვართ. პირიქით, ის გაგაფრთხობს იმით, რომ ჩვენ უკვე გვაქვს ის, რაც ედიმ მოიძია — ფოკუსი, ნება, უნარი. უბრალოდ ხშირად ამას უგულებელვყოფთ.
ფილმი ჩემ თავში აღძრა კითხვა: რამდენი მეტი რამ შემიძლია დღეში გავაკეთო? რა სიმაღლეზე შემიძლია ჩემი ცხოვრება აწიო? ეს არის ის ფილმი, რომელიც მოგცემთ ხელმწერს, როდესაც თავი დაკრეჭილი გაქვთ და აპატიის ღრმა ხვრელში ხართ. მხიბლავი და აღმაფრთხობელი.
კომენტარები 0