მერვე კლასი ნამდვილი ღრმა ფილმია, რომელიც ელსი ფიშერის შესანიშნავი თამაშით ცხოვდება. კაილა, მისი პერსონაჟი, ჩვეულებრივი მოზარდის ყველა უთანასწორობას ხვდება - სოციალური მედიის ხელმოკიდებულება, უპასუხო ფიქალი ბიჭებზე, მშობლის ღრმა ზრუნვა, რომელიც ხანდახან უცნაურად გამოიყურება. მაგრამ ფილმი ბევრად მეტია ამ ზედაპირული ნიშნებზე.
რაც ყველაზე მეტად გამოკვეთილია, ეს არის ის, რამდენად სხვაა დღეს ზრდასრული ხდომა, ვიდეოებისა და ლაიქების სამყაროში. ჩემი დროს ეს ყველაფერი არ იყო, და ფილმი ამ განსხვავებას ძალიან ღრმად აჩვენებს. დიალოგები ისეთი ნამდვილი და უხერხული, რომ ზოგჯერ ეკრანიდან დაშორებას გინდა. ეს კი ნიშნავს, რომ ფილმი სწორად მუშაობს.
ჯოშ ჰამილტონი, როგორც მამა, ძალიან ღრმა ნახატია - ის ღრმად ზრუნავს, მაგრამ ხანდახან უცნობია, როგორ დაეხმაროს. ეს ასევე თანამედროვე მშობლობის შესახებ რაღაც მნიშვნელოვანს ამბობს. მუქი იუმორი ფილმში ყველაფერს უფრო ადამიანური ხდის.
ნამდვილი, რთული ფილმი, რომელიც ღირს ყურებისა. მე ძალიან ვარ კმაყოფილი, რომ ამ ხანაში არ ვცხოვრობ.
რაც ყველაზე მეტად გამოკვეთილია, ეს არის ის, რამდენად სხვაა დღეს ზრდასრული ხდომა, ვიდეოებისა და ლაიქების სამყაროში. ჩემი დროს ეს ყველაფერი არ იყო, და ფილმი ამ განსხვავებას ძალიან ღრმად აჩვენებს. დიალოგები ისეთი ნამდვილი და უხერხული, რომ ზოგჯერ ეკრანიდან დაშორებას გინდა. ეს კი ნიშნავს, რომ ფილმი სწორად მუშაობს.
ჯოშ ჰამილტონი, როგორც მამა, ძალიან ღრმა ნახატია - ის ღრმად ზრუნავს, მაგრამ ხანდახან უცნობია, როგორ დაეხმაროს. ეს ასევე თანამედროვე მშობლობის შესახებ რაღაც მნიშვნელოვანს ამბობს. მუქი იუმორი ფილმში ყველაფერს უფრო ადამიანური ხდის.
ნამდვილი, რთული ფილმი, რომელიც ღირს ყურებისა. მე ძალიან ვარ კმაყოფილი, რომ ამ ხანაში არ ვცხოვრობ.
კომენტარები 0